Paco Plumtrek presenteert bij Hof88: Gregory Page

Almelo, 3 november 2022

Voor de tweede keer op het podium van de Kapelzaal in Hof 88: Gregory Page,
multi-talent; veelzijdig muzikant, liedjesschrijver, troubadour, verhalenverteller
en dichter met een bijzondere achtergrond
(in feite is hij een Europese Amerikaan, met Ierse en Engelse roots).

Met zijn stem, zijn sympathieke persoonlijkheid en zijn speciale muzikale stijl weet Gregory
een heel bijzondere sfeer te creëren: hij voert je mee naar zijn wereld van verwondering,
muzikaal vormgegeven verhalen en observaties.

Dit keer begon hij zijn optreden met een instrumentaal nummer en heette de aanwezigen welkom
en vertelde dat het dit keer zijn eerste concert in Nederland was.
 

Het werd weer een avond zoals te verwachten is van een optreden van Gregory,
nostalgisch, rustgevend, melancholisch, inspirerend, sfeervol.
Rond het nummer Change In The Weather (van One Hell Of A Memory)
kwamen verhalen over zijn verblijf in het Noordhollandse Schoorl
en over hoe zijn allereerste optreden en zijn eerste CD opnames zijn verlopen.
 

Na een lied over hoe de wereld verandert, klinkt er opeens een zangeres door de luidsprekers!
Is dat Billy Holliday, een van zijn muzikale idolen?
Het bleek de inleiding voor zijn bekende duet met de fictief aanwezige zangeres Mildred Bailey:
Hoagy Carmichael's Georgia On My Mind (tevens bekend van Ray Charles).
 

In de pauze werd een van de bezoekers verblijd met een fraaie CD en een selfie met de zanger.
 Daarna pakte Gregory de draad weer op met o.a. liedjes over zijn roots,
afkomstig van A Wild Rose, zoals het titelnummer ("smiling Irish eyes of blue")
en Love's Stronger Than Hatred en zijn versie van Paul Simon's 'protest song' American Tune.
 

Na Sleeping Dogs (van So It Goes) ter herinnering aan een VPRO TV optreden,
volgde nogmaals een titelnummer: Heart Strings.
Het geheel werd afgerond met een soort afscheidslied, want "now it's time to say goodbye/goodnight":
Zingend in een speciale authentieke microfoon zong hij in jaren 20 stijl
het nummer Guilty van Al Bowlly, ook weer een van zijn idolen.
 

Foto's:  Marcel Pullen