Jaap Boots met Terug Naar Zee bij Paco Plumtrek.

Almelo, 8 december 2018

Na zijn succesvolle ‘One Man Rock N Roll Show’ Donderweg (50 shows in seizoen 2014/15)
staat ‘geboren performer’ Jaap Boots nu eindelijk weer op de planken met een nieuw programma
waarin weer al zijn talenten samen komen. In Terug Naar Zee zingt en vertelt Jaap
over zijn hang naar zee en strand en zijn romantische verlangens en idealen.
Toch is Terug Naar Zee geen nostalgische ‘Ik hou van Holland’-show,
maar eerder een spetterende muziektheatervoorstelling waarbij de zanger zijn publiek
meeneemt naar de zonnigste plekken van het strand, de donkerste plekken van het bos,
de hoogste toppen van het duin en de mooiste plekjes van zijn geboortedorp
.
 

Zijn eigen introductie was eenvoudig: "Ik ben Jaap Boots en deze show heet:
'Terug Naar Zee', waarna hij het betreffende nummer zong.
 

De daarop volgende liedjes gingen van zijn geboorteplaats, 'kunstenaarsdorp' Bergen,
getiteld 'De Heerlijkheid' via 'Gouden Bergen' naar 'Mama Hoe Is Het Nou'
tot een vertelling over 'Ik doe de afwas van mijn vader'.
 

Ondertussen kwamen diverse levensverhalen voorbij
als aankondigingen van de door hem op gitaar begeleide liedjes.

 

Aan het eind van de eerste set van zijn 'Rock Opera' bracht hij acapella een uitvoering van
het mooiste en tevens verdrietigste liedje dat zijn moeder vaak zong, Patsy, van Rein de Vries (1965),
wat eigenlijk een bewerking is van Patches van de Amerikaanse countryzanger Dickey Lee.

 

Na de pauze vervolgde Jaap zijn levensverhaal, over luisteren naar Riders On The Storm
bij Veronica, op een transistor radiootje op het strand van Renesse
en wat later naar Lust For Life op de autoradio.

 

Steve Wynn's Now I Ride Alone werd vertaald 'Ik Reis Alleen', waarin hij beschrijft:
'Elke dag goedbedoelde wensen, ik heb geen vrienden meer. Ik ga nergens heen, want ik reis alleen'.

 

Twee liedjes hadden betrekking op twee w's:
de one night stand met 'Angelique' en over waarzegster 'Wendelien'.

 

Als toegift ("jullie moeten daarvoor wel heel hard klappen") wilde hij interessante dingen doen
die hij nog niet eerder had gedaan, zoals een Nederlandse vertaling
van een Top 2000 hit (Hotel California), wat begon met 'Op een Brabantse landweg'.

 

Als 'lousy piano player' eindigde hij met zijn favoriet, Ramses Shaffy, in Mist In Amsterdam.
 

Om na aanhoudend applaus nog iets voor te lezen uit zijn boek
over zijn ontmoetingen in de popmuziek, Donderweg:
het verhaal over Kerstmis met de meiden band De Slipjes.

 

Foto's: Marcel Pullen

Tekst: Paco Plumtrek
Voorpagina
Zie ook: http://www.pacoplumtrek.nl
 Begin van de pagina