Optreden Matt Woosey bij Paco Plumtrek

Almelo, 24 april  2015

Matt Woosey’s speelstijl en liedjes zijn in de kern bluesroots,
al laat hij zich niet vastpinnen op een enkel genre.
Zijn gitaarspel, vaak in open stemmingen, en geweldige stem
hebben hem veel lof opgeleverd. Met zijn zevende CD
"Wildest Dreams" is Matt Woosey hard bezig aan zijn doorbraak in Engeland.
De media in Engeland kwamen superlatieven tekort om die CD te omschrijven.
Het werd het beste studio album van 2014 genoemd en
Matt Woosey "the acoustic artist of the year".

Zijn tournees door Europa, Australie en zijn talloze optredens in Engeland
leverden hem veel fans op. Tijdens de Europese tour kwam hij voor
één optreden naar Nederland: in Almelo bij Paco Plumtrek.

 

Na een stevig ingezette start met het nummer Hook, Line & Sinker kwam
Nowhere Is Home, met de zinsnede: 'I don't believe in God, but he believes in me'.

 

Geïnspireerd door Rory Gallagher speelde hij ook Out On The Western Plains,
van oorsprong een nummer van Leadbelly, uitmondend
in het herkenbare gitaarstukje uit Kashmir van Led Zeppelin.

 

Het  boekje met diverse composities en aantekeningen lag binnen handbereik,
voor experimenten als een nummer van Nick Drake en een nieuw lied, One Love
(suggesties voor een niet-boybandachtige titel waren welkom).

 

In de pauze nam Matt even de tijd om enkele fans te woord te staan die ook van
ver buiten de Almelose grenzen waren gekomen om het optreden bij te wonen.

 

Daarna begon hij aan zijn tweede set met bijzondere gitaareffecten en - loopjes,
in o.a. Love Is The Strangest Thing, Same Old Blues
en de single Exactly As We Please, allen van zijn nieuwste CD.

 

Matt beweerde al bijna een maand 'on the wagon' te zijn (geen alcoholgebruik).
Dus tijd voor een lied met de ironische titel Too Much Alcohol, van J.B. Hutto.

 

Tijdens zijn uitvoering van Willie Dixon's Little Red Rooster
werd de gitaar ook even als steelgitaar bespeeld.

 

Opmerkelijk ook waren zijn soms luide maar zeer bluesy vocale uithalen,
hier en daar afgewisseld met bijna fluisterende zang,
zoals ook in de toegift: Black Smoke Rising.


Foto’s: Helmi Eshuis www.flickr.com/photos/helmieshuis/17276141411

Tekst: Paco Plumtrek
Voorpagina
Zie ook: www.pacoplumtrek.nl
 Begin van de pagina