Almelo, 01 februari 2010, Tekst: Coen Heldeweg 

Gasten bij de eerste aflevering in het zevende seizoen van Zakelijk Almelo
zijn Jon Hermans-Vloedbeld (burgemeester Almelo) en Isabelle Mensink
(politiechef Almelo/Twenterand). Gemeenschappelijke elementen in beide
vraaggesprekken waren onder meer de bezuinigingen en vergroting
van de betrokkenheid van de burger bij zaken als veiligheid.

Isabelle Mensink deed haar ervaring op als plaatsvervangend clusterchef
van de politie in Enschede/Haaksbergen. Eerder was ze chef van het bureau
binnenstad in Enschede. Zowel hier als in Almelo hebben mensen een directe
manier om de politie aan te spreken. ‘Ook hier zijn veel volkswijken.
Als het uit de hand loopt, dan niet op zo’n truttige manier als in Hengelo.‘
 

Het korps Twente staat voor bezuinigingen. Met minder kun je wel
meer doen, maar niet op hetzelfde niveau, realiseert ze zich. De krimp
zal niet alleen gevolgen hebben voor het personeelsbestand. Er wordt ook
gekeken naar ‘flankerende maatregelen’, zoals het wagenpark, de automatisering,
de ophanden zijnde verbouwing en de realisatie van één arrestantencomplex (in Borne).
 Daarbij moet je oppassen niet beneden een ondergrens te komen, want ‘als er dan iets
gebeurt duurt het te lang voor er assistentie is en dat tast je geloofwaardigheid aan’.
 

Over geloofwaardigheid gesproken – het natuurlijk gezag van de politie
als je beste kameraad is mettertijd wel ondergraven. ‘We zijn daar iets te
ver in meegegaan. Soms moet je gezag afdwingen. De agressie
naar hulpverleners neemt verontrustende vormen aan’.
 

Het korps heeft veel werk met groepen probleemjongeren in Twenterand,
Enschede en Almelo. Er is vooral sprake van overmatig gebruik van alcohol
en drugs. ‘Wat op straat gebeurt, daar hebben we wel oog op. Wat achter de
voordeur gebeurt, weten we niet. De thuissituatie, de gezinsproblematiek is
soms ontzettend groot.’
 

Politie en beveiligers moeten meer met elkaar communiceren, ook al is het haar
officieel niet toegestaan elke informatie met anderen te delen. En wat vertel je het
publiek als zich in een bepaalde buurt veel woninginbraken voordoen? Je wilt
ook geen onrust zaaien. ‘We moedigen burgers aan meer zelfredzaam te zijn, dat is
belangrijk om bij bepaalde meldingen op terug te kunnen vallen. U mag best wel
vaker 112 bellen’.  Aan de hand van een pilot met sms-alert wil ze de burgers
meer bij de veiligheid betrekken.
 

Almelo is landelijk gezien overigens een veilige stad en dat is wel iets om trots op te zijn.

De column werd dit keer uitgesproken door Ger Vermeulen
en is na te lezen op de site van Zakelijk Almelo

Burgemeester Jon Hermans is geboren en getogen Tukker en ‘dat raak je nooit meer kwijt’.
Het begon dan ook te kriebelen toen ze vernam van de vacature in de heerlijkheid.
 

Ze heeft in haar jonge burgemeesterschap nog niet alle wijken van Almelo gezien
en daar wordt ze een beetje onrustig van. Een burgemeester moet ook op straat te
vinden zijn, stelt ze. Je moet in contact komen met de mensen. ‘Dat is ook de rol
van de burgemeester. Anders zou ik het niet kunnen.
 

Ik laat me graag uitnodigen, ik schuif graag aan aan de keukentafel.’
 

Ultieme doel van het Masterplan is: Stad in balans. ‘Dat moeten we niet vergeten.
Daarmee bouw je ook aan een gezond en duurzaam ondernemingsklimaat’, hield
zij de aanwezigen voor.  Alle ‘tekeningen’ die zijn gemaakt van Almelo, hebben iets
gedaan met het beeld van de Almeloër over de lokale overheid. Het is niet allemaal
zo positief, maar er hoort in de stad ook van alles te gebeuren. ‘Je moet tegen
tegengeluiden kunnen. Doe je voordeel met kritiek.’
 

Ook de gemeente ontkomt niet aan bezuinigingen. Jon Hermans is blij
met de takenanalyse waartoe besloten is. ‘Dat gaat dieper, het gaat
over reflecteren waar je mee bezig bent. We moeten keuzes durven maken
in wat we zelf doen en wat we uitbesteden. Durf te kijken naar wat je los
kunt laten. Laat de samenleving doen waar ze goed in is. Dat past in haar beeld
van de transformatie van verzorgingsstaat naar zorgzame samenleving.
 

‘We moeten het gesprek in de samenleving aangaan,
kijken wat de burger weer zelf kan doen.
 

De overheid heeft zich te veel toegeëigend. Het vraagt een
actieve rol van de overheid om dat te stimuleren en faciliteren.’
 

Burgemeesters zijn professionele optimisten.