Almelo, 26 november 2009
25 jaar was Martin Kromhof duiker bij de Almelose brandweer
maar eens
komt er een eind aan en de laatste duik werd een feestelijk
gebeuren.
Ook Hans Voorhuis, die 2 jaar geleden al gestopt
is, wilde
nog eenmaal in de haven duiken om zijn maat bij te staan.
25 jaar geleden deden ze samen de opleiding voor duiker.
In het gebouwtje bij de Cityhaven worden de voorbereidingen
getroffen.
Een laatste controle van de apperatuur.
En dan gaat het kopje onder.
Collega's hadden een "drenkeling", in het water gegooid.
Voor de veiligheid is er altijd een duiker "stand by",
op de wal.
Duikinstucteur van het eerste uur, Jan van de Groep, rode
jas en
grote snor, vertelde dat er in het begin gebruik werd
gemaakt van
zogenaamde natte pakken. Door er in te plassen bleef
je langer warm.
Bij de moderne duikpakken is het niet gewenst om er in
te plassen.
Brandweercommandant Hans Kleintjens maakt zijn opwachting.
Mevrouw Kromhof praat met Martin, die onder de oppervlakte
is, via de gele lijn.
De kinderen wachten geduldig tot hun vader weer boven
water komt.
Natuurlijk moet ook Hans Kleintjens even met de duikers
praten.
De eerste opdracht is vervuld, het opduiken van de pilon.
Ook de drenkeling was al snel gevonden.
De laatste opdracht was het vinden van de rode kist met
de code voor het afscheidscadeau.
Een watervaste boodschap.
De twee veteranen komen aan wal.
Hans Voorhuis.
Martin Kromhof.
Na een biertje voor Hans en een kop koffie voor Martin
gaan ze samen met collega's aan het stampotdiner.